اختلاط بتن

- مقدمه:

1-1- اصول روش پیشنهادی طرح

اساساً مسئله طرح مخلوط بتن شامل انتخاب مقادیر مناسب سیمان دانه های ریز و درشت مصالح سنگی و آب است که برای ساختن بتنی با خواص معین به کار می رود.

پاره ای از مواقع ماده پنجمی به عنوان ماده مضاف (مثلاً ماده حباب هوازا) نیز استفاده می شود. خواص زیادی برای بتن وجود دارد که می تواند جز مشخصه بتن به شمار آیند. نظیر کارآیی، مقاومت، وزن مخصوص، خواص حرارتی، مدول الاستیسیته و دوام مورد نظر از این میان خواص مهم عبارتند از:

1- کارآیی بتن تازه

2- مقاومت فشاری در سن معین

3- دوام بتن که با مشخص کردن حداقل مقدار سیمان مصرفی یا حداکثر میزان آب به سیمان در مخلوط و بعضی اوقات با محدود کردن نوع مصالح مصرفی کنترل می گردد.

از هنگامی که یادداشت (Read Note 4) تهیه شده است موارد بیشماری در خصوص تغییرات کیفیت بتن ساخته شده در کارگاه، بتن آماده و بتن پیش ساخته شناخته شده است. همچنین نکات مهمی درباره عوامل موثر بر کارآیی و مقاومت بتن روشن گردیده است.

یک طرح مناسب بتن باید مبتنی بر عوامل موثر بر مشخصات بتن بوده ولی در مرحله اول طرح شده است استفاده از یک روش پیچیده که متکی بر اندازه گیری های دشوار و یا مبتنی بر پارامترهای متغیر در عمل باشد خودداری شود. تأثیر عوامل مختلف روی خواص بتن در قسمت های بعدی توضیح داده شده است.

اصولی روش شرح داده شده در این تحقیق بر آن بنا شده است مبتنی بر اطلاعات محدودی است که معمولاً در دسترس برای طرح مخلوط می باشد. نسبت های یک مخلوط معمولاً به منظور تولید بتنی با کارآیی و مقاومت مورد نیاز انتخاب می شوند. ابتدا یک مخلوط آزمایشی ساخته می شود لکن ممکن است به علت مفروضات مختلف در طرح مخلوط آزمایشی با مشخصات مخلوط خواسته شده منطبق نباشد. لذا در صورت نیاز می توان نسبت های مصالح و اجزای مخلوط را با استفاده از مخلوط آزمایشی و اطلاعات داده شده در این تحقیق اصلاح نموده و برای تولید مخلوط نهایی یا مخلوط آزمایشی بعدی استفاده نمود.

1-2- مفاهیم اصلی:

1-2-1- حاشیه مقاومت:

به علت تغییر مقاومت بتن طرح مخلوط باید طوری باشد که بتواند مقاومت متوسط بالاتری از مقاومت مورد نظر بدهد. مقاومتی که در آئین نامه CP110: 1972 معرفی شده مقاومت مشخصه نام دارد که جایگزین مفهوم حداقل مقاومت در استانداردهای قدیمی شده است.

برای دیدن ادامه مقاله اینجا را کلیک کنید.

/ 0 نظر / 13 بازدید