آلودگی واحدهای صنعتی بر روی کیفیت زندگی مردم تهران

مقدمه

مصرف بی‌رویه و روزافزون سوخت‌های فسیلی جهت تأمین انرژی مورد نیاز توسعة صنعتی در نیم قرن اخیر، باعث تمرکز بیش‌از حد طبیعی گاز های گلخانه‌ای در جو شده است که این مسأله ، پدیدة گرم شدن نسبی کرة زمین یا Global warming را باعث شده است. از تبعات مهم این پدیده می‌توان به بالا آمدن سطح دریاها، وقوع طوفان‌های بزرگ منطقه‌ای، خشکسالی و نهایتاً تغییر الگوهای گردش آب و هوا اشاره کرد.

در سال 1997، کنوانسیون تغییر آب و هوا ، با هدف تثبیت غلظت گازهای گلخانه‌ای در اتمسفر تا سطحی که از تداخل خطرناک فعالیت‌های بشر با سیستم آب و هوایی جلوگیری شود، پروتکل کیوتو را مطرح نمود؛ به‌موجب این پروتکل کشورهای صنعتی ملزم به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌شوند.

نظر به اهمیت خاص این موضوع و اثرات مهمی که پروتکل کیوتو در صورت لازم‌الاجرا شدن، در فرهنگ، زندگی اجتماعی، اقتصاد، صنعت، سیاست و روابط بین‌الملل کشورها می‌تواند داشته باشد، گروه نفت و گاز مرکز مطالعات تکنولوژی دانشگاه صنعتی شریف در نظر دارد به بررسی اثرات معاهدة کیوتو بر صنایع نفت، گاز و پتروشیمی کشور بپردازد . بدیهی است که ابعاد این مسأله بسیار گسترده‌تر بوده و اثرات آن بر سایر بخش‌های صنعت، کشاورزی، جنگل‌داری، بیابان‌زدایی و همچنین تأثیر بر استاندارد‌های زندگی اجتماعی و مبادلات علمی و تکنولوژیکی و روابط سیاسی با سایر کشور‌ها، موضوعاتی است که به بررسی و مطالعه تخصصی نیاز دارد و جا دارد که متخصصین امر و منابع تصمیم‌گیر کشور در این‌باره به بحث و تبادل نظر بپردازند.

احداث کارخانه تا شعاع 120 کیلومتری ممنوع

سابقه قانون خروج صنایع مزاحم و آلاینده از سطح شهر به سال های قبل از انقلاب بر می گردد و شامل تمامی صنایع و واحد های خدماتی می شود که موجبات سلب آرامش و آسایش و سلامتی شهروندان را فراهم می سازند.

برای دیدن ادامه مقاله اینجا را کلیک کنید.

 

/ 0 نظر / 11 بازدید